artokung

   เดือนนี้ พวกเราชาวรามก็ต้องพบกับ การสอบอีกแล้ว คราวนี้เป็นการสอบ ภาค 1/50  รามนี่สอบบ่อยมาก เมื่อเดือนสิงหา ก็เพิ่งมีการสอบซ่อม  เหนื่อยจัง เมื่อไหร่จะจบหน๋อเรา เครียดแล้วนะ แต่ก็ต้องทน เพื่ออนาคตของตัวเรา แล้วก็ของพ่อกับแม่ที่รัก

  ที่ผ่านมา อมร์ต ก็เจออะไรเยอะแยะมากมายเต็มไปหมดเลย ทำไมๆ เราต้องพยายามทำความเข้าใจกับคนอื่น แต่ทำไม คนอื่นๆไม่เห็นจะเข้าใจในตัวเราบ้างเลยอะ

  ทำไม เรายังลืม เค้าไม่ได้ซักที ทั้งที่ตอนนี้เราก็มีคนที่ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเยอะแยะมากมาย แต่ไม่เห็นมีใครที่ดีเท่ากับเธอเลย ไม่มีใครที่มาเข้าใจเราแล้วก็รู้ใจเราเท่ากับเธอคนนั้นเลยอะ

  ไว้แค่นี้ก่อนแล้วกันนะ ต้องไปอ่านหนังสือสอบแล้ว เดี๋ญวว่างๆ จะมาอัพใหม่นะครับ

  บ๊าย บาย นะครับ

     ในที่สุดก็สอบเสร็จซักที   หลังจากทนทุก ทรมาณมาประมาณ สองอาทิตย์ได้ ในที่สุดก็เสร็จซักที ไม่รู้ว่าเกรตจะออกมาอย่างไร ไม่ล้างบอร์ดก็พอใจแล้ว  ในที่สุดก็ไม่จบ สามปี อย่างที่ตั้งใจไว้  เหนื่อยอะ เมื่อไหร่จะจบซักทีเนี่ย  
      ช่วงนี้ อากาศเปลื่ยนแปลงบ่อย ดูแล สุขภาพด้วยนะครับทุกคน

      ปล. หนึ่ง พ่อ แม่ ครับ ลูกขอโทษที่ทำตามสัญญาไว้ไม่ได้ แต่ลูกจะพยายามทำให้เต็มที่เท่าที่ลูกยังมีแรงอยู๋นะครับ
      ปล. สอง แนน อาร์ต(วิน) ทำสเปสให้แล้วนะ แนนอย่าทำงานจนเครียดหล่ะ พักผ่อนมากๆนะ
      ปล. สาม  เพื่อนๆที่รามรับ สอบเสร็จแล้ว ตอนนี้ก็อย่าลืมนัดที่จะไปเที่ยวกันนะ สัญว่าจะไม่ปิดมือถือแล้ว จะไปให้ได้เลย สัญญา
      ปล. สี่     เพื่อนที่เบญจม ครับ จะสอบแล้ว อ่านหนังสือกันด้วยนะครับผม 


       บ๊าย บาย นะครับ ไว้จะมาอัพใหม่นะ

 

     หลังจากที่ดองมากนานมาก ถึงมากที่สุด  เลยถือเลิกวันที่ 1 สิงหา มาอัพซะเลย ตอลดระยะเวลาที่ผ่านมา มีอะไรเกิดขึ้นกับตัวเรามากมาย  มีทั้งเรื่องดีและก็ไม่ดี (แต่ส่วนใหญ่จะไม่ดีนะ)    ไม่รู้จะเริ่มด้วยอะไรดี  งั้นก็เริ่มเลยแล้วกันนะ

     เรื่องแรก  เมื่อตอนต้นปี ผมเลิกกับแฟน ผมต้องเสียคนที่รักไป ด้วยเหตุผลหลายอย่าง ผมรักเค้ามาก ตอนนี้ผมก็ยังไม่ลืมเค้าคนนั้น ยังรักเค้าคนนั้นอยู่ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ตุ่มก็จะอยู๋ในใจอาร์ตเสมอนะ

    แล้วก็ตามมาด้วย ผลสอบอันเลวร้าย ตอนนี้สิ่งที่ผมหวังไว้มากที่สุดสิ่งนึงในชีวิต คือการเรียน รามให้จบ 3 ปี  มันจะเป็นจริงไหม ( อาร์ตอยากจะทำให้ได้เพื่อเป็นของขวัญให้พ่อแล้วก็แม่ ) ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองกดดันที่สุด ในชืวิตเลย ไม่รู้ว่าจะแบกมันได้อีกนานซักเท่าไหร่

   ตามมาด้วย  ตอนนี้อาร์ตย้ายห้องมาอยู๋กับเพื่อนใหม่ (แต่ที่จิงก็ไม่ใหม่เท่าไหร่หรอก คือ อาร์ตรู้จักนิวตั้งแต่อนุบาล )  ตอนแรกคิดว่าน่าจะอยู๋กันได้นาน แต่พอมาถึงวันนี้ หลายๆอย่างมันจะไม่เป็นอย่างที่คิดอีกแล้ว  ตอนนี้อาร์ตเครียดนะ แต่ไม่กล้าหรือไม่อยากแสดงออกให้ใครเห็น ไม่อยากทำให้ใครมาเป็นห่วง โดยเฉพาะแม่แล้วก็น้องสาวของอาร์ต อาร์ตจะพยายามแก้ไขปัญหาให้ได้เลย ไม่ว่าจะต้องทำด้วยวิธีอะไรก็ตาม

   

     ต่อจากนี้ก็จะเป็นเรื่องฝากไปยังหลายๆๆคน

1. ตุ่ม   อาร์ต ขอโทษกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยได้ทำผิดไป อาร์ตขอโทษที่ทำให้ตุ่มเสียใจ รำคาญใจ แล้วก็หลายๆอย่างที่เคยเกิดขึ้นนะ อาร์ตจะไม่ลืมตุ่มเลย

2.  มุ่ย  มุ่ยไม่ว่ามุ่ยจะมองอาร์ตเป็นคนอย่างไงก็ตาม แต่มุ่ยก็ยังเป็นเพื่อนที่อาร์ตรักมากที่สุดเหมือนเดิมนะ

3.  น้องอิ๊ฟ  อิ๊ฟ ยังงัยก็ดูแลตัวเองดึๆแล้วกันนะ พี่ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปห้ามหรือสั่งให้ทำอะไร แต่พี่ก็ยังเป็นพี่ชายของอิ๊ฟเสมอนะ ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็โทรมาได่เสมอ

4. เพื่อนที่รามคำแหง     เพื่อนๆครับ ถ้าเมื่อก่อนอาร์ตเคยทำอะไรใหเใครไม่พอใจก็ขอโทษด้วยแล้วกันนะ  อาร์ตก็เป็นคนแบบนี้อะ  ถึงใครจะไม่เคยเห็นอาร์ตตอนมีความสุข แต่ถ้ามีปัญหา อาร์ตก็จะเป็นคนแรกๆ ที่พร้อมจะช่วยทุกคนเสมอนะ  ตั้งใจเรียนกันนะครับ จะได้จบพร้อมๆกัน อยากรับปริญญาพร้อมหน้ากันนะ

5. เพื่อนที่เบญฯ  ทุกคนก็ใกล้จะจบแล้ว ต่างคนที่ยุ่งเรื่องต่างๆกันไป แต่ยังงัยก็อย่าลืมกันไปนะ  เป็นห่วงแล้วก็คิดถึงทุกคนนะครับ

 

 

เอาไว้แค่นี้ก่อนนะคับ ง่วงแล้ว ไปนอนหล่ะ  คิดถึงและเป็นห่วงทุกคนนะ                   อาร์ต                                                        

           

    

 

 

 

 

         มีคนเคบพูดเอาไว้ว่า เวลาที่เรามีความสุขนั้น เวลามักจะเดินเร็วกว่าปกติ แต่ตอนที่เรามีความทุกข์นั้น เวลากลับเดินช้ากว่าปกติ

         ผมและทุกคนก็น่าจะเคยเป็นมาเหมือนกันใช่ไหม  แต่เราก็ไม่สามารถหนีมันออกไปได้เลย มีแต่หาอะไรมาขั้นเวลาให้มันหมดไป โดยที่บางครั้งอาจจะทำให้ดีขึ้นหรือไม่ก็แย่ลงไปเลย อยู่ที่ว่าทุกคนจะเลือกทางเดินให้กับชีวิตยังงัย

         บางครั้ง การเห็นค่าของอะไรซักสิ่งนึง มันอาจจะเห็นตอนที่เราไม่สามารถเป็นเจ้าของมันแล้ว เฮ้อ   

         การที่เราจะเห็นค่าของเพื่อนนั้น ทำไมทุกคนนั้นจะต้องนึกถึงเพื่อนในเวลา    1.เวลาเรามีปัญหาเราจะนึกถึงเพื่อนคนแรก แต่พอมีความสุข เราจะนึกถึงเพื่อนเป็นคนสุดท้ายทุกที      2. การที่เราจะเห็นว่าเพื่อนคนไหนดี คนไหนไม่ดี ดูได้ตอนที่เรามีปัญหา ไม่ว่าปัญหาใหญ่หรือเล็ก

         ตอนนี้อาร์ตเหนื่อยมากเลย เพราะว่า ตอนอยู่ต่อหน้าเพื่อนๆ อาร์ตต้องทำเข้มแข็ง ทั้งที่จริงอาร์ตก็อ่อนแอ แต่ก็ไม่อยากให้เพื่อนเป็นห่วง แต่พอกลับมาอยู่ในโลกส่วนตัวแล้ว อาร์ตก็ต้องรู้สึกเหนื่อยและล้าทุกครั้งไป    ตอนนี้ชีวิตอาร์ตต้องก้าวผ่านอะไรหลายๆสิ่งเพื่อทำให้ชีวิตก้าวผ่านช่วงชีวิตที่เร็วร้ายนี้ไปให้ได้   

          อยากจะได้ใครซักคนมาอยู่ข้างๆจังเลย จะได้มีแรงเดินต่อไปได้

 

      เพิ่งสอบ(ซ่อม)เสร็จเมื่อวันที่ 3 ก.พ.นี่เอง 27ก.พ.ก็ต้องสอบอีกแล้ว ทำไมที่ราม มันสอบเยอะขนาดนี้ เครียดๆๆ เพราะอ่านหนังสือไม่ทันแล้ว เรียนก็ไม่ทัน  สุดยอดเลย แถบไม่มีเวลาพักให้เลย แต่ทำงัยได้อะ ทำได้ก็แค่บ่นออกมา แล้วก็ต้องเรียนต่อไป  แต่ก็ยังดีนะที่มีเพื่อนๆๆอยู่ค้างๆ(เพราะไม่มีแฟน)

 

 

 

           ตอนนี้เรามีความรู้สึกแปลกกับคนคนหนึ่งอยู่ ความรู้สึกแบบนี้มันมีครั้งแรกเมื่อตอนเราอยู่ม.5 อยู่ดีๆๆมันก็เกิดขึ้นมากับคนที่เราเพิ่งรู้จักและเพิ่งพูดคุยกันได้ไม่นาน เรารู้จักกันสถานที่ที่หนึ่ง แรกๆก็ไม่มีอะไรหรอก แต่พอคบไปคบมา คุยกันไปคุยกันมา กลับรู้สึกดีกับเค้าชมัดเลย  เราควรทำงัยดีอะ